Pojęcie, definicja, zagadnienie:

proces karny

Pozostałe zagadnienia, definicje, znaczenia na literę P.

to przewidziane prawem zachowanie się organów państwa i pozostałych uczestników zmierzające do: wykrycia i ustalenia czynu przestępczego, wykrycia i ustalenia sprawcy czynu przestępczego, wymierzenia sprawcy kary lub zastosowania innych środków albo do uniewinnienia oskarżonego. Przedmiot procesu karnego: roszczenie przysługujące państwu w stosunku do sprawcy przestępstwa, to co ma być dopiero ustalone i rozstrzygnięte, kwestie prawne, której załatwienie jest zadaniem postępowania, odpowiedzialność prawna. Niezmienność przedmiotu procesu: jest określony za pomocą dwóch elementów: opisu czynu, kwalifikacji prawnej czynu. Opis czynu zamieszczany jest w kilku decyzjach procesowych: postanowieniu o wszczęciu postępowania, postanowieniu o przedawnieniu zarzutów, akcie oskarżenia, wyroku. Zasady procesu karnego. 1. Zasada podziały: skodyfikowanie nieskodyfikowane, dotyczące całego procesu i dotyczące jakiegoś jego etapu, ustrojowo-organizacyjne i ściśle procesowe. Zasady związane z wszczęciem procesu. 2. Zasady ścigania z urzędu: ściganie przestępstwa z urzędu odbywa się przez organy państwa niezależnie od woli pokrzywdzonego, dotyczy całego biegu postępowania, a nie tylko jego wszczęcia, niekiedy ściąganie z urzędu jest uzależnione od spełnienia określonego warunku. Wyjątki: ściganie z oskarżenia prywatnego, ściganie na wniosek. 3. Zasady legalizmu i oportunizmu. Zasada legalizmu: obowiązek ścigania przestępstw ściganych z urzędu. Zasada oportunizmu: w razie istnienia odpowiednich podstaw, można rozważyć rezygnacje ze ścigania. 4. Zasada skargowości: dotyczy wyłącznie postępowania jurysdykcyjnego, kwestia czy sad wszczyna postępowanie z urzędu czy dopiero wtedy, gdy z zadaniem ukarania wystąpi uprawniony podmiot, w polskim procesie karnym na zadanie uprawnionego podmiotu, postępowanie sądowe wszczyna skarga uprawnionego podmiotu. Rodzaje skarg: zasadnicze(akt oskarżenia, pozew cywilny), etapowe(skarga apelacyjna zażalenie). Rodzaje aktów oskarżenia: zwyczajny, szczególne, surogaty aktu oskarżenia. Zasady dotyczące postępowania dowodowego. 5. Zasada prawdy materialnej: dotyczy wyłącznie stanu faktycznego sprawy, dokonywania ustaleń faktycznych w procesie, dyrektywa prowadzenia postępowania w taki sposób, aby ustalenia faktyczne były zbliżone do prawdy w takim stopniu, w jakim jest to możliwe, prawda absolutna jest w ogóle niepoznawalna to zaś oznacza ze organy procesowe mogą jedynie ukształtować sąd o rzeczywistości, który jest jej bliższy lub dalszy, organ procesowy na każdym etapie postępowania karnego jest zobowiązany do poszukiwania dowodów. 6. Zasada bezpośredniości: dyrektywa zgodnie, z która organy procesowe powinny stykać się z przeprowadzanymi dowodami bezpośrednio, ma ścisły związek z dyrektywa prawdy materialnej, zasada ta nie została skodyfikowana, tj. nie została uregulowana wprost. O jej obowiązywaniu dowodzą możliwe od niej wyjątki. 7. Zasada koncentracji materiału dowodowego: dyrektywa, według której postępowanie karne powinno stanowić pozbawiony zbędnych przerw i zahamowań zwarty tok czynności i zdarzeń prowadzących do wyczerpującego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy i skupienia wokół procesu pełnego materiału dowodowego, stwarzającego warunki prawidłowego urzeczywistnienia prawa karnego materialnego. Postępowanie winno być tak przeprowadzane, aby rozstrzygnięcia mogło zapaść na pierwszej rozprawie. Zasada swobodnej oceny dowodów: koncepcja ustawowej oceny dowodów, koncepcja swobodnej nie kontrolowanej i kontrolowanej oceny dowodów, ocena dowodów może być aprioryczna (wstępna przy dopuszczeniu dowodu) i aposterioryczna (po przeprowadzeniu dowodu). Swobodna, co nie oznacza ze dowolna, kontrolowana bo wymaga przebiegu rozumowania w uzasadnieniu orzeczenia. Zasady dotyczące formy i sposobu prowadzenia procesu. 8. Zasada kontradyktoryjności: dyrektywa prowadzenia procesu jako sporu równouprawnionych stron przed bezstronnym sadem, warunkiem równoprawność stron procesowych, przy założeniu istnienia trójpodmiotowego procesu, najpełniej w postępowaniu sądowym. Elementy decydujące o równouprawnieniu: prawo udziału w czynnościach postępowania, prawo zadawania pytań i składania oświadczeń, prawo składania wniosków dowodowych, prawo do zaskarżania decyzji procesowych. 9. Zasada jawności: dyrektywa zgodnie, z która: proces powinien odbywać się jawnie wobec osób postronnych (jawność zewnętrzna) i z udziałem stron procesowych i ich przedstawicieli (jawność wewnętrzna). 10. Zasada rzetelnego procesu: postępowanie powinno być sprawiedliwe i publiczne, prowadzone przez bezstronny sad w rozsądnym terminie, czyli organy procesowe nie powinny dopuścić się zwłoki, a także zachowanie równości broni, do posiadania tłumacza, obrońcy, zakaz naruszania swobody wypowiedzi podczas przesłuchania. Zasada ustności: dyrektywa by czynności procesowe miały formę ustną, stanowi warunek realizacji zasady jawności, dotyczy ona przede wszystkim rozprawy, pisemność jako wyjątek, niekiedy dla ważności czynności konieczne jest dochowanie formy ustnej i pisemnej. Zasady dotyczące sytuacji prawnej oskarżonego. 11. Zasada domniemania niewinności: zasada skodyfikowana, ujecie: obiektywne, subiektywne, procesowe konsekwencje domniemania niewinności: onus probandi, badanie winy w sposób obiektywny, ograniczenia praw stron procesowych, in dubio pro reo- nakaz rozstrzygania na korzyść. 12. Zasada prawa do obrony. Podział ze względu na to, kto podejmuje czynności: obrona materialna polega na czynnościach podejmowanych przez samego oskarżonego, obrona formalna stanowi prawo do posiadania obrońcy, sposób prowadzenia obrony zależy od samego oskarżonego, wolno mu podejmować wszelkie czynności, które mogą prowadzić do rozstrzygnięcia dla niego korzystnego. Gwarancje prawa do obrony: prawo do odmowy składania zeznań, zakaz pogarszania sytuacji oskarzonego, prawo do posiadania obroncy: z wyboru, z urzędu

karny proces